محمدرضا بایرامی،متولد1344،نویسنده ای است که در عرصه های مختلف قصه می نوسد.و در این عرصه جوایز زیادی را هم کسب کرده است.کتاب هفت روز آخر از جمله کارهای اولیه اوست که علاوه بر جوایزی از«کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان»،«وزارت ارشاد»،مجله سوره و ...جایزه «خرس طلایی»استان«برن»و جایزه کتاب سال «سوییس»(جایزه کبرای آبی) را بدست آورده است.

کتاب هفت روز آخر ماجرای یک گردانی است که در یک عملیاتی گروهی از گردان به همراه فرمانده شان به خط مقدم می روند و گروهی که به دستور فرمانده مانده اند پس از گذشت چند روز و برنگشتن گردان از خط و همچنین پیشروی دشمن مجبور می شوند که سنگرها را رها کنند و به عقب بروند . در این بین ناقل داستان به همراه چند نفر از رفقایش،احساس وظیفه کرده با گروه به عقب نمی روند.آنها بر این عقیده اند که چون فرمانده به ما دستوری نداده و از طرفی دیگر بسیاری از مهمات و ادوات جنگی در سنگر وجود دارد نباید اینها را رها کرد و دو دستی تقدیم دشمن کرد. در ادامه بایرامی به حوادثی که برای این چند نفر در همان منطقه و هنگام بازگشت برایشان اتفاق می افتد اشاره می کند که قلم بایرامی تو را وادار می کند داستان را بخوانی و دامه دهی با اینکه خسته شوی.این کتاب به چاپ هشتم رسیده و برنده بهترین خاطره ادب پایداری در طول 20 سال شده است.توصیه ام اینه که از دستش ندید. اگه از قلم بایرامی خوشتون اومد این کتاباشه:
كوه مرا صدا زد (رمان)،بر لبۀ پرتگاه (رمان)،بعد از كشتار (مجموعه داستان)،رعد یك بار غرید (داستان)، دود پشت تپه (رمان نوجوانان) ، عقاب های تپۀ60 (رمان نوجوانان)،دشت شقایق ها (خاطرۀ ادبی)، هفت روز آخر (خاطرۀ ادبی)،به كشتی نشسته (داستان)،به دنبال صدای او (مجموعه داستان)،عبور از كویر (داستان)،همراهان (مجموعه داستان)،دره پلنگها و …